Ο ΗΧΟΣ ΣΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΟΠΟΙΩΝ

    Φίλες και φίλοι του Luthier School, συνεχίζουμε την σειρά των μικρών τεχνικών άρθρων και σε αυτήν την ανάρτηση θα ξεκινήσουμε την παρουσίαση διαφόρων όρων που αφορούν τον ήχο. Όλοι θα έχουμε ακούσει μουσικούς να λένε πως το τάδε όργανο βγάζει λαμπρό ήχο, λείο-μαλακό ήχο,  σκοτεινό,τραχύ και πάει λέγοντας. Σαν οργανοποιοί προσπαθούμε κάθε φορά να αφουγκραστούμε τι είναι αυτό που επιθυμεί ο μουσικός και πως έχει στο μυαλό τον ήχο όπως προαναφέρθηκε,ύστερα από πολλά χρόνια αλληλεπίδρασης με ανθρώπους της μουσικής τέχνης, μπορούμε να δώσουμε κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα για το τι είναι ο κάθε ήχος:

Φωτεινός-Λαμπρός-Bright ήχος: Είναι ο υψίφωνος ήχος, ο ευκρινής ήχος,θα λέγαμε ο ήχος με τονισμένα πρίμα που όταν όμως γίνει υπέρ του δέοντως πρίμος  τότε γίνεται σκληρός ήχος.

Ζεστός-Warm ήχος: Είναι ο ήχος που έχει πιο εμφανή τα μπάσα,όχι πως δεν υπάρχουν πρίμα,υπάρχουν και πρίμα αλλά είναι θα λέγαμε πιο ήσυχα, άνετος και ευχάριστος ήχος.

Σκοτεινός-Dark ήχος: Είναι και αυτός ήχος με τονισμένα τα μπάσα,σε ένα όργανο με σκοτεινό ήχο τα πρίμα δε θα μπορούσαν ποτέ να ξεπεράσουν τα μπάσα.

Μπάσος-Bass ήχος: Ο γνωστός μας ήχος που διανθίζεται σε τόνους χαμηλής συχνότητας. Όταν το όργανο είναι υπερβολικά μπάσο τότε λέμε πως μπουμάρει,το μπουμάρισμα δεν είναι καλός παράγοντας.

Πρίμος ήχος: Ο γνωστός μας ήχος που διανθίζεται σε τόνους υψηλότερων συχνοτήτων.

Στρογγυλός-Round ήχος: Ένας ευχάριστα ισορροπημένος ήχος (που έχει ένα  μείγμα υψηλών συχνοτήτων και  χαμηλών συχνοτήτων).

Τραχύς-Άγριος-Harsh ήχος: Είναι ο πολύ σκληρός και δυσάρεστος ήχος με κακό διαχωρισμό των φθόγγων.

 Το παρόν τεχνικό άρθρο συνεχίζεται...

ΠΩΣ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ Ο ΗΧΟΣ ΣΤΑ ΧΟΡΔΟΦΩΝΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ

 

ΠΩΣ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ Ο ΗΧΟΣ ΣΤΑ ΧΟΡΔΟΦΩΝΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ

    Σε όλα τα χορδόφωνα μουσικά όργανα οι χορδές είναι εκείνες που με την άσκηση εξωτερικής δύναμης(δάκτυλα-πένα-σφυράκια-δοξάρι) διοχετεύουν την αρχική ενέργεια. Η ενέργεια των χορδών όταν αρχίζουν να δονούνται θέτει σε κίνηση τον καβαλάρη(σταθερό η μετακινούμενο) στην συνέχεια η αρμονική τράπεζα ( το καπάκι) διεγείρεται από την ελλειπτική κίνηση των χορδών, καθώς και από τους κραδασμούς του καβαλάρη,ουσιαστικά έχουμε μεταφορά της ακουστικής ισχύος από την χορδή στο αρμονικό επίπεδο (καπάκι) μέσω του καβαλάρη (γέφυρας).

    Όταν η αρμονική τράπεζα(καπάκι) δονείται, μετακινεί μάζες αέρα μπροστά και πίσω της, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται πυκνώματα και αραιώματα αέρα δημιουργώντας έτσι το ακουστικό αίσθημα του ήχου. Με μια κατάλληλη κατασκευή του ηχητικού κιβωτίου(σώματος) και με την διάτρηση της ηχητικής τράπεζας(καπακιού), στο ηχητικό στόμιο,δίνοντας το κατάλληλο μέγεθος σύμφωνα με τον συνηχητή Helmholtz, έχουμε την δυνατότητα να ενισχύσουμε την ηχητική ενέργεια των χορδών αλλά ακόμη και να διαμορφώσουμε το “χρώμα” του ήχου.

    Έχουμε λοιπόν την παρακάτω σειρά: Αρχική ενέργεια από χορδές>Μεταφορά ενέργειας στον καβαλάρη>Κραδασμοί καβαλάρη>Μεταφορά ενέργειας στο καπάκι>Δόνηση καπακιού>Δόνηση αέρα στο ηχητικό κιβώτιο>Παραγωγή ενισχυμένου ήχου.

Όλο το παραπάνω σύστημα λειτουργεί σαν μια ολότητα και ονομάζεται “coupled-system”