Καλησπέρα σας και χρόνια πολλά για την Εθνική μας επέτειο,
Σήμερα θα σας παρουσιάσω ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο που αγόρασα και διάβασα πρόσφατα και αξίζει πραγματικά να πω λίγα πράγματα, όπως κάνω ήδη και για άλλα βιβλία που έχουν σχέση με την καλλιτεχνική και πολιτιστική μας παράδοση.
Πρόκειται για το βιβλίο του
Γιώργου Μουσταΐρα" Μπουζούκι μου Διπλόχορδο". Στις 80 σελίδες του και στα 6 κεφάλαια του ταξιδεύουμε στην ιστορία του μπουζουκιού,μαθαίνουμε για τους παλιούς μπουζουξήδες, διαβάζουμε πληροφορίες για την κατασκευή του,τα ντουζένια του,τους δρόμους του, τα ταξίμια του, και στο τέλος απολαμβάνουμε το παράρτημα με δύο άρθρα για τους πρωτομάστορες της διπλοπενιάς και τον Νικολάκια.
Ας δούμε λίγο τα περιεχόμενα του μικρού σε μέγεθος, πλην όμως, υπέροχου αυτού βιβλίου με μια πιο αναλυτική ματιά.
Στο πρώτο κεφάλαιο, διαβάζουμε για την ιστορία του μπουζουκιού από την Αρχαία Ελλάδα μέχρι σχεδόν και τον 19ο αιώνα, με πολύτιμες πληροφορίες από την αυτοβιογραφία του μεγάλου Μάρκου Βαμβακάρη, την Κοινωνιολογική Ιστορία του Ρεμπέτικου της Μαρίας Κωνσταντινίδου,πληροφορίες για 2 τρίχορδους ταμπουράδες του Γιοβάν Τσαούς(γίνεται αναφορά για το μήκος χορδής),παρουσίαση ονομασιών του μπουζουκιού,στίχους δημοτικών τραγουδιών με αναφορές στο μπουζούκι και ταμπουρά και πολλά άλλα που μας ταξιδεύουν πραγματικά στο χρόνο.
Στο δεύτερο κεφάλαιο ,γνωρίζουμε τους παλιούς Μπουζουξήδες όπως μας τους περιγράφουν: Ο Μάρκος Βαμβακάρης, Νίκος Μάθεσης, Μιχάλης Γενίτσαρης, Γιάννης Παπαϊωάννου, Στέλιος Κερομύτης. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Γιώργος Μουσταΐρας " Ήταν ακόμη η εποχή που στο μπουζούκι ο οργανοπαίκτης κένταγε μόνος του την χαρά,τον καϋμό,το μεράκι του. Ήταν ακόμα η εποχή που υπήρχαν μερκλήδες... Μετά ήρθε το εμπόριο..."
Στο τρίτο κεφάλαιο, διαβάζουμε για την κατασκευή του Μπουζουκιού, ο Μάρκος Βαμβακάρης μας λέει μια ιστορία για ένα ξύλο μουριάς και πως από αυτό έκανε έξι μπουζούκια,επίσης αναφέρονται ονόματα παλαιών ξακουστών οργανοποιών όπως του Κωνσταντή Ντέλη, Ζοζέφ Τερζιβασιάν,Κυριάκου Πεζμαζόγλου ή Λαζαρίδη από τον Πειραιά, Καρύδα, Βασίλη(" το καλύτερο ταμπούρ στην Ανατολή είναι του Βασίλη"- Νικηφόρος Μεταξάς,περιοδικό Ντέφι,αρ.15). Επίσης αναφέρονται και οι πιο σύγχρονοι οργανοποιοί Παναγιώτης Βάρλας,Άρης Απαρτιάν, Λάζαρος Τερζιβασιάν, Αράμ Τσακιριάν μαζί με πληροφορίες από το περιοδικό Ντέφι αρ.13 στην ερώτηση προς τον Παναγιώτη Βάρλα "Τι κάνει ένα μπουζούκι καλό ή κακό;" αλλά και το τι είπε ο Λάζαρος Τερζιβασιάν στην ίδια έρευνα,επίσης και διάφορες άλλες πληροφορίες από το περιοδικό Δίφωνο αρ.5. Το κεφάλαιο αυτό κλείνει με την περιγραφή για το πως κατασκευάστηκε ένας φυλακίσιος μπαγλαμάς όπως περιγράφεται στο μνημειώδες έργο του Ηλία Πετρόπουλου "Ρεμπέτικα τραγούδια".
Στο τέταρτο κεφάλαιο, γίνεται συζήτηση για τα ντουζένια του μπουζουκιού, γιουρούκικο,καραντουζένι,συριανό,αραπιέν,ραστ..."Παίξε μπουζουκάκι μου το καραντουζένι ντόρτια πάντα η μοίρα μου στη ζωή μου φέρνει".
Στο πέμπτο κεφάλαιο, διαβάζουμε για τους δρόμους και την σχέση τους με την Βυζαντινή Μουσική και πέρνουμε μια σπαθάτη απάντηση από τον Μάρκο Βμβακάρη στην ερώτηση ενός δημοσιογράφου: "Γιατί οι νέοι συνθέτες δεν γράφουν καλά τραγούδια" και ο Μάρκος απάντησε: "Γιατί δεν κρατάνε το μακάμι".
Στο έκτο κεφάλαιο, περνάμε στα ταξίμια, με μια καταχωρημένη συζήτηση της Αγγελικής Βέλλου-Κάιλ στην αυτοβιογραφία του Μάρκου Βμβακάρη με τον ίδιο το Μάρκο. Στον επίλογο, συν τοις άλλοις, παρουσιάζονται οι διαφορές μεταξύ τρίχορδου και τετράχορδου μπουζουκιού δια στόματος του μεγάλου Άκη Πάνου, το ταξίδι μας τελειώνει με δύο παραρτήματα για τους πρωτομάστορες της διπλοπενιάς του Γιώργου Καραμάνου και την ιστορία του Νικολάκια από τον Σπύρο Μήλια. Το βιβλίο πλαισιώνεται με φωτογραφίες και σκίτσα εποχής.
Και κάτι από τον πρόλογο του Γιώργου Μουσταΐρα που εξηγεί το σημερινό μας χάλι..." Μα, δυστυχώς, τα ελληνικά τα πετάξαμε στην άκρη.Τις φουστανέλες ,τα τσαρούχια, τα μπουζούκια,τη λεβεντιά. Διεκδικώντας σαν βλαχοπρόξενοι την είσοδο μας στα σαλόνια των Ευρωπαίων. Διακονιάρηδες μιας κουλτούρας ξένης..."
 |
| Το βιβλίο του Γιώργου Μουσταΐρα |
Το βιβλίο εκδόθηκε από τον Παρατηρητή Αργολίδας σε 2000 αντίτυπα τον Φεβρουάριο του 1996.
Τα λέμε σύντομα,σας χαιρετώ!!!
