Δευτέρα 24 Ιανουαρίου 2011

Ξυλογνωσία - Μάθημα (5). Ονομασίες ξυλείας ανάλογα με την διατομή της.

    Καλημέρα και καλή εβδομάδα, στην σημερινή ανάρτηση θα ασχοληθούμε με την ονοματολογία στα διάφορα είδη ξύλου όπως μπορούμε να τα βρούμε στα ξυλεμπορικά καταστήματα ή αποθήκες ξυλείας. Σε γενικές γραμμές την ξυλεία μπορούμε να την συναντήσουμε στο εμπόριο σε δύο βασικές μορφές: α)Στην ακατέργαστη ξυλεία, β) στην κατεργασμένη ξυλεία.

    Τα τεμάχια ακατέργαστης ξυλείας που βρίσκουμε στο εμπόριο φέρουν συνήθως και το φλοιό του κορμού και φυσικά είναι μη ορθογωνιασμένης μορφής(αξεφάρδιστη),μπορεί όμως να συναντήσουμε και ακατέργαστη ξυλεία χωρίς φλοιό η οποία όμως δεν έχει υποστεί καμία άλλη επεξεργασία.

    Η κατεργασμένη ξυλεία  ως επί το πλείστον είναι πριστή ξυλεία δηλαδή έχει προκύψει από το πριόνισμα του κορμού του δέντρου στο πριστήριο. Το πριστήριο είναι μια αίθουσα σε ένα εργοστάσιο πρίσης ξύλου που φέρει εξοπλισμό από διάφορες μηχανές για την κοπή και επεξεργασία του ξύλου, στα σύγχρονα πριστήρια η κοπή των κορμών γίνεται με ισχυρές πριονοκορδέλες, παλινδρομικούς πολυπρίονες(καταρράκτες),δισκοπρίονες και διάφορα άλλα ηλεκτρικά μηχανήματα βαρέως τύπου.

    Οι διαστάσεις που λαμβάνει το ξύλο μετά την κατεργασία του στο πριστήριο είναι και αυτές που καθορίζουν και το όνομα με το οποίο το βρίσκουμε στο εμπόριο(δοκάρι, καδρόνι, μαδέρι, σανίδα, σκουρέτο),είναι μερικά μόνο ονόματα που έχουν τα ξύλα ανάλογα με την διατομή τους. Πριν αναφέρουμε τα χαρακτηριστικά των παραπάνω ονομασιών καλό είναι να πούμε κάποια πράγματα για τα ονόματα των ξύλων που συνήθως χρησιμοποιούνται .

    Κάθε ξύλο έχει και το δικό του βοτανικό όνομα, είναι δηλαδή η επιστημονική ονομασία του ξύλου έτσι όπως έχει καθοριστεί από την επιστήμη και μας παραπέμπει στην οικογένεια και το είδος του δέντρου. Υπάρχει επίσης η κοινή ονομασία του ξύλου που χρησιμοποιείται συχνά από όλους μας, για παράδειγμα λέμε  πως αυτό το ξύλο είναι πεύκο(κοινή ονομασία),τέλος υπάρχει και η εμπορική ονομασία που συνηθίζεται στον εμπορικό κόσμο του ξύλου και που κάποιες φορές μπορεί να είναι ταυτόσημη με την κοινή ονομασία του ξύλου. Στον παρακάτω πίνακα σας δίνω ένα παράδειγμα με τις ονομασίες του ξύλου.


Βοτανικό όνομα
Κοινό όνομα
Εμπορικό όνομα
Acer sp.
Σφένδαμος.
Κελεμπέκι.
Pinus sylvestris.
Ευρωπαϊκή Πεύκη.
Σουηδική Πεύκη.
Juniperus  communis.
Κέδρος.
Κέδρος.
Fraxinus  excelsior.
Φράξος.
Δεσποτάκι ή μελιά.





Ας δούμε τώρα την ονομασία της ξυλείας ανάλογα με την διατομή της.

·         Πέταυρα- έχουν πάχος 3 με 9mm και πλάτος μεγαλύτερο των 5cm.
·         Σκουρέτα- έχουν πάχος 10 με 15mm και πλάτος μεγαλύτερο των 10cm.
·         Σανίδες- έχουν πάχος μεγαλύτερο των 24mm και πλάτος πάνω από 10cm, το πάχος των σανίδων μπορεί να φτάσει και τα 38mm.
·         Καδρόνια- συναντούμε διατομές που κυμαίνονται από 40χ40mm έως 100χ100mm.
·         Δοκοί-με τετραγωνική ή ορθογωνική διατομή 12χ12cm ή 15χ15cm  ή 20χ26cm.
·         Μαδέρια- με πάχος 45-65mm και πλάτος 10-12cm.
·         Πήχεις- διάφορες διατομές 24χ24mm, 27χ27mm, 24χ33mm.

    Τα παραπάνω στοιχεία είναι εντελώς ενδεικτικά και σίγουρα στο εμπόριο μπορούμε να βρούμε πολύ περισσότερες διατομές και μια μεγαλύτερη ποικιλία διαστάσεων, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το πάχος του ξύλου εξαρτάται και από την απόσταση που έχουν οι πριονοταινίες στα παλινδρομικά πολυπρίονα στην αίθουσα πρίσης.


Χρήσιμες γνώσεις για την ξυλεία και την χρήση της.

§  Το καλύτερο ξύλο βρίσκεται χαμηλά στον κορμό δηλαδή κοντά στην ρίζα του δέντρου.
§  Το καρδιόξυλο (εγκάρδιο ξύλο) δίνει καλύτερης ποιότητας και μεγαλύτερης αντοχής πριστοτεμάχια.
§  Το σομφόξυλο δίνει πριστοτεμάχια με περισσότερες πιθανότητες παραμόρφωσης από το καρδιόξυλο.
§  Το ξύλο κόβεται ως επί το πλείστον παράλληλα με τον άξονα του κορμού του δέντρου.
§  Τα νερά του ξύλου(ίνες) πρέπει να έχουν ομοιόμορφη πυκνότητα (ισόβενα).
§  Ξύλα με ανομοιόμορφη πυκνότητα νερών ονομάζονται επίκουρα και καλό είναι να αποφεύγονται κυρίως στα καπάκια των εγχόρδων μουσικών οργάνων.
§  Η αντοχή του ξύλου είναι πολλαπλάσια μεγαλύτερη παράλληλα με τις ίνες του(νερά) από ότι κάθετα, τουλάχιστον δέκα φορές μεγαλύτερη!
§  Η σωστή ξήρανση του ξύλου ειδικά για τα μουσικά όργανα είναι απαραίτητη.
§  Το ξύλο είναι ένας ζωντανός οργανισμός που αλληλεπιδρά με το περιβάλλον (δίνει και παίρνει υγρασία) γιαυτό το λόγο πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη τα κινησιακά του φαινόμενα.
§  Το περιεχόμενο των ρητινών που εμπεριέχεται στο ξύλο είναι σημαντικός παράγοντας για την αποφυγή της διάβρωσης του.

    Κλείνοντας σας αναφέρω κάποια ενδεικτική βιβλιογραφία  για όσους θέλουν να μελετήσουν σε βάθος το ξύλο και να αποκομίσουν χρήσιμες γνώσεις:
1)      Τεχνολογία ξυλουργικών υλικών, εκδόσεις ΕΤΕ.
2)      Το πριστήριο, εκδόσεις «Ξύλο-έπιπλο».
3)      Υλικά, η βιβλιοθήκη του τεχνίτη, εκδόσεις ιδρύματος Ευγενίδη.
4)      Το ξύλο και η προστασία του, εκδόσεις ΤΕΣΣΑΡΑ ΠΡΕΣΣ.

    Καλή εβδομάδα και καλή δύναμη σε όλες και σε όλους!

Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2011

Μάθημα εργαλείων χειρός (3) - Οι πλάνες.

    Στην σημερινή ανάρτηση θα μελετήσουμε:
  • Τα διάφορα είδη πλάνης.
  • Τα μέρη της κλασικής ξύλινης ξυλουργικής πλάνης.
  • Τους κανόνες εργασίας για την χρήση της πλάνης χειρός.

   Καλησπέρα σας, συνεχίζουμε με την παρουσίαση εργαλείων χειρός, σήμερα θα μιλήσουμε για την πλάνη. Η πλάνη  ανήκει και αυτή στην κατηγορία των εργαλείων χειρός που διαθέτουν κόψη. Με την πλάνη εκτελούμε την εργασία του πλανίσματος ,δηλαδή την αφαίρεση ξυλομορίων από μια ξύλινη επιφάνεια, πέρα όμως από την προαναφερθείσα βασική εργασία ,με την πλάνη μπορούμε να φέρουμε εις πέρας μια σειρά εργασιών όπως:

                     i.           Εξομάλυνση ανώμαλων ξύλινων επιφανειών και επιπέδωση τους.
                   ii.            Διαμόρφωση  ξύλινων ακμών.
                  iii.            Επιπέδωση εγκοπών.
                 iv.             Καθαρισμός παλαιών στρώσεων ξύλου.
                   v.            Καθαρισμός επιφάνειας ξύλου από στρώματα μπογιάς ή βερνικιού.
                 vi.             Πλάνισμα και καθαρισμός καμπύλων ξύλινων επιφανειών.
                vii.             Πλάνισμα εγκάρσιας τομής ξύλου.
              viii.              Πλάνισμα και διεύρυνση αυλακώσεων(γκινισιές).
                 ix.             Καθαρισμός ευθύγραμμων αρμών.


 
    Στο σχ.1, μπορείτε να δείτε μια ποικιλία με διάφορες πλάνες που χρησιμοποιούν οι ξυλουργοί και φυσικά οι τεχνίτες οργανοποιοί .

Διάφορες πλάνες

 
   Η κλασική ξύλινη πλάνη ,αποτελείται από το ξύλινο κουτί  συγκράτησης, το πέλμα της , την εμπρόσθια λαβή της που ονομάζεται και κέρατο, την λάμα κοπής, την σφήνα συγκράτησης της λάμας, το προστατευτικό χεριού, το διακενό για την απομάκρυνση των ξυλομορίων ,βέβαια υπάρχουν και μεταλλικές πλάνες, οι οποίες περιέχουν και κάποια επιπλέον εξαρτήματα, κυρίως για την ρύθμιση της λάμας της πλάνης, σε γενικές όμως γραμμές αυτά είναι τα μέρη και τα εξαρτήματα μιας τυπικής ξυλουργικής πλάνης σχ.2.

Εξαρτήματα-Μέρη πλάνης


   Ας δούμε τώρα τους βασικότερους κανόνες εργασίας, όπως κάνουμε σε κάθε μάθημα εργαλειοχρησίας.

ΚΑΝΟΝΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

·         Το τεμάχιο που θέλουμε να πλανίσουμε πρέπει να το στερεώσουμε σε κατάλληλη διάταξη(οδηγό πλανίσματος) ,ώστε να μπορέσουμε να το επεξεργαστούμε με ασφάλεια.
·         Πρέπει πάντα να δουλεύουμε με πλάνες ,των οποίων οι λάμες τους είναι καλά ακονισμένες.
·         Για κάθε ξεχωριστή περίπτωση πλανίσματος, πρέπει να χρησιμοποιούμε και τον κατάλληλο τύπο πλάνης, για παράδειγμα ,την κοίλη επιφάνεια του καπακιού του βιολιού δεν μπορούμε να την πλανίσουμε με την ίσια πλάνη, χρειαζόμαστε την πλάνη καμπυλώσεων και μάλιστα τον ειδικό τύπο violin makers.
·         Για τον χειρισμό της πλάνης: Με το αριστερό χέρι πιάνουμε την μπροστινή λαβή (κέρατο) και πιέζουμε κάθετα προς το τεμάχιο που επεξεργαζόμαστε, το δεξί χέρι τοποθετείται στο προστατευτικό χεριού, στο πίσω μέρος της πλάνης ,είτε στην πίσω λαβή ανάλογα με τον τύπο της πλάνης και οδηγεί την πλάνη προς την φορά πλανίσματος.
·         Το πλάνισμα να γίνεται πάντα με την φορά των ινών (νερών) του ξύλου, για να προκύπτει μια ομαλή και λεία επιφάνεια.
·         Η λάμα της πλάνης πρέπει να ακονίζεται σε ειδική πέτρα ακονίσματος ,με χρήση λαδιού ακονίσματος και με κυκλικές κινήσεις.
·         Τηρούμε πάντα όλους τους κανόνες ασφαλούς χρήσης για κάθε εργαλείο ,όπως έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενες αναρτήσεις.

 
   Για τους φίλους της οργανοποιίας ετοιμάζω φωτογραφίες και κείμενο με την πλήρη περιγραφή κατασκευής ενός παραδοσιακού σκαφτού μπαγλαμά, εκεί θα έχετε την δυνατότητα, να δείτε και την χρήση των εργαλείων που περιγράφω στα μαθήματα της εργαλειοχρησίας στην πράξη . Σας χαιρετώ.

Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2011

Αφιέρωμα στον Δημήτρη Τυπάλδο.

    Φίλες και φίλοι καλησπέρα, σήμερα σας παρουσιάζω ένα αφιέρωμα που ετοίμασα με πολύ αγάπη αλλά συνάμα και θαυμασμό για έναν μεγάλο καλλιτέχνη και φίλο   που μας έχει ταξιδέψει σε πολύ όμορφα μονοπάτια με την τέχνη του και την απαράμιλλη χορωδία του, μιλάω φυσικά για τον Δημήτρη Τυπάλδο ,τον άνθρωπο που δημιούργησε μια ολόκληρη σχολή στον χώρο της παιδικής χορωδίας , τιμώντας την χώρα μας στα πέρατα της οικουμένης . Πολυβραβευμένος ο Δημήτρης και η χορωδία του μας χαρίζουν όμορφες στιγμές και υπερηφάνεια ,για μια άλλη Ελλάδα που έχουμε ονειρευτεί.


     Ο Δημήτρης Τυπάλδος στα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα. 1971 φοιτητής. Αίγινα - Αφαία.



    Ο Δημήτρης Τυπάλδος ξεκίνησε πριν από 30 χρόνια και συγκεκριμένα το 1980 όπου και δημιούργησε σχολή κλασικής κιθάρας ,τα παιδιά του Τυπάλδου γρήγορα με την καθοδήγηση του δασκάλου τους απέκτησαν πλούσιο ρεπερτόριο με έργα Bach,Vivaldi,Mozart,Haendel.

    Είναι ίσως ο μοναδικός μαέστρος που μπόρεσε να μετουσιώσει τους ήχους της κιθάρας ,σε μια εκφραστική και ζεστή φωνή με την χαρακτηριστική χροιά της παιδικής του χορωδίας. Οι συνεργασίες του εκλεκτές μία προς μία με  κορυφαία κατά την γνώμη μου την συνεργασία του με τον μεγάλο μας συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, συνεχίζει και σήμερα να μας ταξιδεύει και να μας δείχνει  πως ο δρόμος της τέχνης, μπορεί να οδηγήσει, σε ένα άλλο επίπεδο τους ανθρώπους ,ιδίως αν από μικρή ηλικία όπως τα παιδιά της χορωδίας του διαλέξουν το ωραίο… όλα τελικά είναι θέμα επιλογής.

Ο Τυπάλδος και τα παιδιά του στο Ζάππειο. 2000 .


(Είπαν για τον Δημήτρη Τυπάλδο).

ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΥΠΑΛΔΟΥ
Ταξίδι προς το όνειρο...


    Η διαδρομή της χορωδίας του Δ. Τυπάλδου ξεκίνησε το 1980, όταν ο ίδιος  πρωτοδημιούργησε ορχήστρα κλασσικής κιθάρας με μικρά παιδιά. Στη συνέχεια η ορχήστρα αυτή εμπλουτίστηκε με τραγούδια η κύκλους τραγουδιών με τις φωνές μικρών και πάλι παιδιών.
   
    Από το 1980 έως και σήμερα η χορωδία του Δ. Τυπάλδου συμμετέχει συνεχώς  σε συναυλίες στην Αθήνα όπως στο Ηρώδειο, στην Πνύκα στην Αρχαία Αγορά, στο Ζάππειο , στο Μέγαρο Μουσικής αλλά και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού, Αυστραλίας ,Πορτογαλίας, Σερβίας.
   
    Η χορωδία ερμηνεύει έργα σημαντικών Ελλήνων συνθετών και ποιητών όπως Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Τσιτσάνη, Λοΐζου, Ελύτη, Σεφέρη, Γκάτσου, κλπ.
    
    Το 1990 σε διεθνή παγκόσμιο διαγωνισμό παιδικών χορωδιών στην Πορτογαλία παίρνει το πρώτο βραβείο.   Ο μοναδικός τρόπος εκμάθησης και η ιδιαιτερότητα στην ερμηνεία που έχει η χορωδία αυτή την κατατάσσει στις καλλίτερες του είδους της και ίσως την μοναδική με τέτοιο πλουραλισμό ερμηνειών.
ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΑΝΤΑ

Στην Αρχαία Ολυμπία.


(Ο μεγάλος μας Μίκης Θεοδωράκης για τον Δημήτρη Τυπάλδο και τα παιδιά του).
    Το σκοτάδι ήρθε απότομα. Kανείς δεν το περίμενε. Είχαμε σκαρφαλώσει με θυσίες και κόπο στο ξάγναντο, ώσπου βγήκε ο ήλιος και μείς τον πιάσαμε και τον κρεμάσαμε στο ταβάνι της μικρής μας πατρίδας. Ήσαν χιλιάδες χέρια, από τα οποία σήμερα ελάχιστα υπάρχουν. Ένας ήχος γνώριμος μας σκέπασε τότε... Kαι ’μείς ανέμελα πιστέψαμε, πως βρήκαμε τον Παράδεισο. Ήταν η εποχή του «AΞION EΣTI», που σαν καθρέφτης αντανακλούσε την ιδανική μορφή του ιδανικού νεοέλληνα – όπως την έπλασε η πνευματική και ηθική εποποιία της φυλής.
Όμως οι χαλεποί καιροί που ακολούθησαν, μεταβάλανε τη μορφή αυτή του νεοέλληνα σε καρικατούρα, για να μας μείνουν σήμερα μόνο οι στίχοι και οι ήχοι εκείνης της εποχής.
     H πομπή –το μέγα πλήθος χωρίς πάθος– δεν ακολούθησε το δρόμο του Ποιητή. Δεν τράβηξε μπροστά. Γλιστρώντας πάνω σε λάσπες από μαρμελάδα που κατηφόριζαν, οι νεοέλληνες χαίρονταν το ανέμελο, το άκοπο, το ανέξοδο και προπαντός το ανεύθυνο «ταξίδι» της τσουλήθρας προς το Τίποτα. Έτσι ήρθε το σκοτάδι.
    Τα «παιδιά του Τυπάλδου» επιμένουν να σπιθίζουν πάνω στις στάχτες. Mια τόση δα φλόγα θ’ αντέξει άραγες στην παγωνιά των καιρών; Εγώ πάντως τους ευγνωμονώ. Θέλω να πιστεύω, πως δεν είναι μόνοι. Θέλω να πιστεύω, πως τέτοιες μικρές φλόγες υπάρχουν παντού, χωρίς να φαίνονται.
    Όμως ο Τυπάλδος φαίνεται. Kαι προπαντός «ακούγεται». Τα «παιδιά του», αν είναι τόσο σπουδαία και ικανά, είναι κυρίως γιατί ο δάσκαλός τους τούς μεταλαμπάδιασε το πάθος για τη Mουσική και την Ελλάδα. Kαι την Άνοιξη, που ζήσαμε όλοι μας –στιγμιαία– προσπαθώντας να την αποτυπώσουμε σε έργα πνευματικά με την ελπίδα πως κάποια μέρα τα παιδιά του Τυπάλδου θα γίνουν όλα τα παιδιά της Ελλάδας. Ξανά».
         Αθήνα 3/11/91
  Μίκης Θεοδωράκης

 Με τον Μίκη Θεοδωράκη στην Συκιά Κορινθίας. 1993.

    "Επειδή από τον καιρό της πρώτης μας συνάντησης στο Μοσχάτο στα 1990 έως σήμερα συνεργάστηκα αρκετές φορές μαζί τους, εκείνο που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι το γεγονός ότι όλα τα παιδιά απολαμβάνουν αυτό που κάνουν. Και θα προσέθετα ότι όσο πιο δύσκολο είναι ένα έργο τόσο περισσότερο θέλουν να το τραγουδούν!"

ΑΘΗΝΑ 29/05/2001
ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ


Μίκης Θεοδωράκης και Δημήτρης Τυπάλδος.

   Χαιρετίζω ακόμα μια λαμπρή συνεργασία με τον άξιο, τον πιστό και αγαπητό φίλο και συνεργάτη Δημήτρη Τυπάλδο και τα θρυλικά πια «παιδιά του». Τα ηχητικά χρώματα των παιδικών φωνών, ο Ελληνικός τρόπος με τον οποίο τραγουδούν, συνδυασμένα με την ερμηνευτική αντίληψη του Τυπάλδου, έχουν αποδείξει ότι ταιριάζουν απολύτως με την μουσική μου.
    Στην προκειμένη μάλιστα περίπτωση των παιδικών μου τραγουδιών η ταύτιση είναι πλήρης. Χαίρομαι γι’ αυτό, συγκινούμαι και ευχαριστώ τον Τυπάλδο, τα παιδιά και όλους τους συντελεστές της νέας δουλειάς, που με τον τίτλο «Δες τι λαμπρό φεγγάρι» θα επιδιώξει να κατακτήσει την αγάπη του Ελληνικού κοινού.
Μίκης Θεοδωράκης
Αθήνα 25.11.2005


Ο μαέστρος και η τέχνη του. 1989 "Άξιον Εστί". Κορυφαία στιγμή!


 Το πρώτο βραβείο στην Πορτογαλία το 1990...Μπράβο Δημήτρη!!!


(Η αξέχαστη Μελίνα Μερκούρη).

«Θεωρώ ότι η παιδική χορωδία του Δημήτρη Τυπάλδου είναι υπέροχη! Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά και πολλά συγχαρητήρια στο μαέστρο της. Είμαι βέβαιη ότι η πολιτεία επιβάλλεται να υποστηρίζει τέτοιες προσπάθειες».
                                                                                Μελίνα Μερκούρη
                                                                                20/07/1993
Τα παιδιά του Τυπάλδου στην Σερβία.Οκτώβριος 2008.


Με την αλησμόνητη Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Στέφανο Ληναίο. 1994.





          Σε εκδήλωση για την εργατική Πρωτομαγιά.2005.


Λίγες δικές μου σκέψεις…

   ...Το σκοτάδι ήρθε απότομα… προσέξτε πως ο Μίκης Θεοδωράκης προαισθανόταν από τότε τη σημερινή τραγική κατάσταση της Ελλάδας …να είσαι σίγουρος Μίκη θα την ξαναφέρουμε την Άνοιξη…



   …η πολιτεία επιβάλλεται να υποστηρίζει τέτοιες προσπάθειες… αγαπημένη μου Μελίνα δυστυχώς η πολιτεία έχει άλλες προτεραιότητες πολλές φορές εχθρικές σε τέτοιες προσπάθειες…


    Φίλε Δημήτρη σου εύχομαι να είσαι δυνατός και υγιής και να μας χαρίζεις απλόχερα μελωδικές νότες πολιτισμού, όπως εσύ μονάχα ξέρεις και ας μην έχεις την συμπαράσταση της πολιτείας… έχεις την δική μας!!!